با عشق سییاهی را خلع سلاح کنیم. ‫ ‫۱ بسیجییه، با جرات، باز آ به پیش ملت ‫۲ نیرویه انتظامی، عشق بورز به ملت ‫۳ سیاهی تباهی، داره میشه فراری. ‫۴ یک یا حسین دیگر هستی

(1)

توجه !! توجه !! دام وزارت اطلاعات براى به دام انداختن مردم ! اخيرا وزارت اطلاعات دو وبسايت تقلبى به نام موسوى راه انداخته. 2 وبسایت www.mirhoseyn.ir و www.mirhoseyn.com از شما می خواهند که نام، شماره تلفن و ایمیل خود را وارد کنید. با دادن شماره تلفن و یا آدرس ایمیل وزارت اطلاعات می تواند شما را دستگیر کند. این دام وزارت اطلاعات برای دستگیری مخالفان است. این دو وبسایت توسط شخصی با نام علی بهزادیان نژاد ثبت شده. >>این خبر را سریعا و وسیعا پخش کنید<< >>>>این خبر را سریعا و وسیعا پخش کنی

دچار وسواس نوشتاری شدم!

اینجا نمیدونم با کی‌ حرف بزنم، خارجی‌ درک نمیکنه و ایرانی‌ رو تو درک نمیکنی‌. قلبم و ذهنم هماهنگ نیستند، احساس می‌کنم دارم خفه میشم! خدایا...‌ای کاش میشد باهم حرف بزنی‌ بگی‌ نگران نباش همه چی‌ درست میشه. مثل مادر..

آخه مادر هم نگرانه، نمیتونم بیشتراز این ازش بخوام که ارومم کنه. خدایا تو دریأ آرامش رو داری به من هم آرامش بعده . من می‌خوام از زندگیم لذات ببرم می‌خوام روی پای خودم وایسم، من به کمک احتیاج دارم، به کمک تو

اینکه دستم رو بگیری بگی‌ درست میشه غصه نخور ، درست میشه غصه نخور

بزرگ شدم و در عین دو بودن تنها بودم و وقتی‌ تنها شدم خودم رو داشتم! دیگه تنها نبودم...

حکایت غریبی است. در عین یک بودن تنها نیستم. وقتی‌ دیگه تنها نبودم تونستم با خودم حرف بزنم، تونستم اونی رو که چند سال دنبالش میگشتم رو پیدا کنم و باش حرف بزنم.

دوسم داشت و حرفش ارومم کرد. خودم بودم، چند سال بود که دنبال خودم میگشتم.

اونی که سالها گمش کرده بودم. بهم کمک کرد که تصمیم بگیرم دیگه دو نباشم. گفتم دیگه نمی‌خوام بات باشم، باورش نمی‌شد یک سال تنهایی(به نظر اون من تنها بودم ولی‌ خودم رو داشتم) باعث این تصمیم باشه.

الان تک شدم یک! ولی‌ دیگه تنها نیستم، دیگه غصه نمیخورم.

بزرگ شدم، خودم رو دارم...

ادامه خواهد داشت...

چون زندگی‌ ادامه دارد.

همین دیروز بود، همه دست زدن، بعد شیرینی‌ خردیم، بعد طلا، نقل و نبات، خوشحال بودن.

من ناراحت بودم، گریه کردم، تا صبح، خودم هم نفهمیدم چرا! از فردا عروسک شدم و نقش بازی‌ کردم و بازی‌ کردم و... .

وقتی‌ به خودم اومدم چهار سال گذشته بود بدون بازگشت، و من چهار سال پیرتر شدم و بزرگ شدم.

ادامه دارد...

یه سوال هست که ذهنم رو حسابی‌ مشغول کرده، کسانی‌ که ازدواج می‌کنن، دیگه تو زندگیشون عشق کس دیگری نمیشن. وقتی‌ ازدواج میکنی‌ دیگه دوس نداری بعضی‌ وقتها اصلا شوهرت نبود تا راحت با خانوادت باشی‌.

چطور یه نفر میتونه از همه چیز برای تو مهمتر باشه؟ من احساس می‌کنم تنها چیزی که با ازدواج به دست میاد محدودیت است.